Fundacja powstała w 1992 roku w Poznaniu z inicjatywy środowiska naukowego Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Celem istnienia Fundacji jest stworzenie profesjonalnego zaplecza dla polskich misjonarzy prowadzących działalność medyczną wśród  chorych w najuboższych  krajach świata.

 

Współtwórcami Fundacji byli: prof. Zbigniew Pawłowski, ówczesny kierownik Kliniki Chorób Pasożytniczych i Tropikalnych Akademii Medycznej w Poznaniu, ks. dr Ambroży Andrzejak – misjolog, oraz ówczesny student medycyny Norbert Rehlis.

 

Od 1997 roku zrzeszona jest w Medicus Mundi International – międzynarodowej sieci organizacji humanitarnych współpracujących ze sobą w dziedzinie opieki zdrowotnej na świecie, która z kolei jest w oficjalnych stosunkach ze Światową Organizacją Zdrowia.

 

Swoją działalnością objęła przez lata istnienia kilkadziesiąt misyjnych szpitali, przychodni i punktów medycznych w Tanzanii, Kamerunie, Zambii, Etiopii, Ugandzie, Kenii, Czadzie, Indiach, Gwatemali, Boliwii, na Madagaskarze, Jamajce, Papua Nowej Gwinei, Białorusi i w Kazachstanie.

 

Aby leczyć najuboższych organizowane są wyjazdy lekarzy, pielęgniarek i studentów medycyny do szpitali i przychodni w krajach misyjnych. Fundacja wspomaga ich również wysyłką lekarstw, środków opatrunkowych i sprzętu medycznego. Celem Fundacji jest także profesjonalne przygotowanie wyjeżdżających do pracy w tropiku. Wraz z Katedrą i Kliniką Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych organizowane są szkolenia i konferencje dotyczące problemów zdrowotnych w krajach misyjnych.  Fundacja zajmuje się także propagowaniem działalności humanitarnej i charytatywnej wśród młodzieży szkolnej i akademickiej. 

 

W roku 2007 dzięki ofiarności Sympatyków, przy współpracy z Ministerstwem Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej powstała przychodnia zdrowia w Kiabakari w Tanzanii, sztandarowe dzieło Fundacji.

 

Nazwa Redemptoris Missio została zaczerpnięta z Encykliki "Redemptoris Missio" Ojca Świętego Jana Pawła II „O Stałej Aktualności Posłania Misyjnego”. Treść owej Encykliki dostępna jest na www.missio.org.pl.

 

Siłą Fundacji są Wolontariusze, to na nich opiera się nasza działalność i to oni są naszymi ambasadorami w swoim środowisku. Bez nich nie bylibyśmy w stanie pomagać tylu potrzebującym. Wolontariusze uczestnicząc w tym dziele mają do wyboru możliwość bezpośredniej pomocy w Centrum Wolontariatu Fundacji przy:

- pakowaniu paczek,

- przygotowaniu materiałów promocyjnych Fundacji,

- pomocy w pozyskaniu środków na zrealizowanie zamówień misjonarzy 

oraz na terenie całego kraju poprzez:

- kolportaż materiałów promocyjnych Fundacji i pomoc w organizacji wystaw.

 

Niezależnie od tego, czy pochodzisz z Poznania i jego okolic, czy z innych rejonów Polski prosimy o przesłanie krótkiej informacji o sobie (imię, nazwisko, wykształcenie, nr telefonu, adres mailowy) na naszą skrzynkę mailową. Wspólnie uda nam się ustalić jak możesz się włączyć w działalność w Fundacji. Dziękujemy za zainteresowanie i zachęcamy do osobistego kontaktu.

 

Życiorysy osób związanych z Fundacją:

Urodzony w Poznaniu w roku 1926. Skończył studia lekarskie na Akademii Medycznej w Poznaniu w 1951 r. i w 1961 r. zdobył tytuł doktora medycyny. W Instytucie Tropikalnym w Liverpoolu w 1964 r. otrzymał dyplom medycyny tropikalnej i higieny. Habilitowany w roku 1967, w 1977 r. uzyskł nominację profesorską.

Współtworzył polską parazytologię lekarską. Był specjalistą w dziedzinach chorób wewnętrznych i pasożytniczych i w latach 1970-1996 kierował Kliniką Chorób Pasożytniczych i Tropikalnych Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. W latach 1979-1986 pracowal w Światowej Organizacji Zdrowia w Genewie i do roku 2011 byl ekspertem tej organizacji. . Na dorobek naukowy profesora składa się ponad 700 publikacji. Jest honorowym członkiem i autorytetem wielu zagranicznych towarzystw naukowych i międzynarodowych instytucji parazytologicznych. W 2009 r. został uhonorowany tytułem doktora honoris causa Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Od wielu lat angażuje w działalność misyjną i interesuje problemami zdrowia międzynarodowego. Jest jednym z 3 fundatorów Fundacji Pomocy Humanitarnej Redemptoris Missio, która działa od 1992r.

Urodzony w 1977 r. w Szubinie, w 1996 r. wstąpił do nowicjatu Misjonarzy Oblatów MN na Świętym Krzyżu. W 2004 r., w kościele seminaryjnym św. Jakuba w Obrze k. Wolsztyna, przyjął święcenia prezbiteratu.

Ukończył studia magisterskie z teologii na Wydziale Teologicznym UAM w Poznaniu, sekcja WSD Obra (2004 r.), z politologii oraz dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM w Poznaniu (2008 r.). Ukończył także studia licencjackie i doktoranckie z misjologii na Wydziale Teologicznym UKSW w Warszawie (2011 r.), gdzie w roku 2013 uzyskał tytuł doktora nauk teologicznych o specjalności misjologia oraz teologia środków społecznego przekazu. W 2016 r. ukończył podyplomowe studia polonistyczne na UJ. W latach 2009 – 2010 przebywał na stażu misyjnym na Madagaskarze.

Jest redaktorem naczelnym wydawnictwa i czasopisma Misyjne Drogi, a także portalu www.misyjne.pl. Autor opracowań naukowych dotyczących misji w przestrzeni medialnej, a także pozycji beletrystycznych.

Ukończyła studia na Wydziale Lekarskim ówczesnej Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu w 1970r r. Równocześnie ukończyła studia trenerskie w specjalności „łyżwiarstwo figurowe” na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. W 1978 r uzyskała tytuł specjalisty stomatologii ogólnej.

Do dnia dzisiejszego pracuje w zawodzie lekarza dentysty. Aktywnie udziela się w społeczności lekarskiej będąc delegatem na Zjazdy Okręgowe Izb Lekarskich, delegatem na Zjazd Krajowy Lekarzy, członkiem Rady Okręgowej Wielkopolskiej Izby Lekarskiej, a w przeszłości także członkiem Prezydium Rady Okręgowej WIL i zastępcą sekretarza WIL. W 2009 r. została odznaczona tytułem „Zasłużony dla Wielkopolskiej Izby Lekarskiej”.

W latach 1963-1975 prowadziła sekcje łyżwiarstwa figurowego w poznańskich klubach sportowych.

W 1992 r. rozpoczęła działalność misyjną i związała się z Fundacją Pomocy Humanitarnej Redemptoris Missio. Rok później wyjechała do Puri w Indiach, aby pracować w ośrodku dla trędowatych prowadzonym przez ojca Mariana Żelazka. Zawiązała także bliski kontakt z doktor Wandą Błęńską, który utrzymywała aż do śmierci wielkiej misjonarki. Do Indii wyjeżdżała pięciokrotnie, za każdym razem pracując w ośrodku w Puri. W latach 2012-2016 pełniła funkcję prezesa Fundacji. W 2014 r. została odznaczona za swoją działalność przez ówczesnego Ministra Spraw Zagranicznych Odznaką Honorową „Bene Merito”.

Absolwentka studiów farmaceutycznych w Poznaniu. Od 1988 r. jest pracownikiem naukowym w Zakładzie Historii Nauk Medycznych (póżniej przekształconym w Katedrę) Akademii Medycznej (obecnie Uniwersytetu Medycznego) w Poznaniu. Od 2009 r. piastuje stanowisko kierowniczki tej Katedry. W 2014 r. została mianowana profesorem nadzwyczajnym.

Tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskała w Instytucie Badań Literackich PAN, habilitację na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Poznaniu. W obszernym zakresie zainteresowań naukowych profesor Magowskiej mieszczą się: historia leku roślinnego, historia medycyny, historia prasy, bioetyka, lituanistyka, historia misji medycznych.

W latach 2003 - 2004 odbyła staże naukowe w Wellcome Institute for the History of Medicine. W latach 2005- 2009 uczestniczyła w Phoenix Thematic Network EU. Obecnie jest członkinią Komisji Historii Nauk Przyrodniczych PAN, Komisji Historii Medycyny PAN oraz akademikiem i (od 2009 r.) wiceprezydentem International Academy of the History of Pharmacy. Prezes Polskiego Towarzystwa Historii Medycyny i Farmacji (od 2017 r. Polskiego Towarzystwa Historii Nauk Medycznych). W latach ubiegłych przewodniczyła Deutsch-Polnische Gesellschaft für Geschichte der Medizin a także Komisji Farmaceutycznej Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Redaktor naczelna czasopisma historyczno-medycznego „Acta Medicorum Polonorum”. Pisze w języku polskim i angielskim. Jest autorką książki "Zaangażowanie Polaków w misyjną opiekę zdrowotną w Afryce" (Poznań 2007) oraz około dwudziestu innych książek (w tym z zakresu historii zielarstwa), licznych artykułów naukowych oraz wielu popularno-naukowych.

W 1971 r. ukończył studia medyczne na ówczesnej Akademii Medycznej w Poznaniu. W 1974 r. otrzymał tytuł doktora nauk medycznych, w 1998 r. habilitację, a w 2013 r. nominację profesorską. Jako lekarz jest specjalistą w dziedzinach medycyny społecznej, neurologii, zdrowia publicznego i higieny środowiska.

Aktualnie piastuje stanowisko kierownika Katedry Medycyny Społecznej oraz Zakładu Higieny Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Jest także prezesem Polskiego Towarzystwa Higienicznego, a także członkiem Polskiego Towarzystwa Medycyny Społecznej i Zdrowia Publicznego, Polskiego Towarzystwa Neurologicznego i Polskiego Towarzystwa Orzecznictwa Lekarskiego. Działa w Polskiej Akademii Nauk jako członek Komietu Zdrowia Publicznego i Komitetu Ergonomii. Jest redaktorem naczelnym czasopism naukowych - „Problemy Higieny i Epidemiologii”, „Hygeia Public Health”. Prowadził badania naukowe nad chorobą Huntingtona w ramach European Huntington’s Disease Network.

Będąc niekwestionowanym autorytetem w dziedzinach swojego zainteresowania naukowego pełni liczne funkcje publiczne. Jest członkiem Rady Sanitarno-Epidemiologicznej przy Ministrze Zdrowia, pełni funkcję Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie epidomiologii, a także współtworzy programy specjalizacji lekarskich i zasiada w komisjach egzaminacyjnych. Ogromny dorobek naukowy profesora Marcinkowskiego posumowuje ponad 700 publikacji naukowych jego autortwa, ponad 60 zorganizowanych konferencji naukowych, 3 podręczniki akademicie, 37 ukończonych przewodów doktorkich, a także 52 rozprawy doktorskie, 4 rozprawy habilitacyjne i postępowanie o nadanie tytułu profesora, których był recenzentem.

Zaangażowany w działalność misyjną, od lat jest związany z Fundacją Pomocy Humanitarnej „Redemptoris Missio”. Jest także redaktorem naczelnym czasopisma misyjnego „Medicus Mundi Polonia”. Za swoje zasługi dla nauki, społeczeństwa i medycyny został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, odznaką honorową „Za zasługi dla ochrony zdrowia” oraz odznaczeniami Polskiego Towarzystwa Higienicznego.

Urodzony w 1975 r. w Poznaniu, w 2000 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w 2003 r. studia podyplomowe z zakresu prawa porównawczego na Reńskim Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn. Odbywał staże naukowe i zdobywał wykształcenie w Bambergu, Paryżu, Moskwie, Strasburgu i Berlinie. W 2009 r. uzyskał tytuł doktora nauk prawnych na UAM.

Jest posłem na Sejm RP VIII kadencji, a także pracownikiem naukowym Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, gdzie w latach 2011-2015 był dyrektorem Instytutu Prawa w Poznaniu, a aktualnie kierownikiem Zakładu Prawa Publicznego. Jako prawnik i konstytucjonalista pracował w Instytucie Zachodnim w Poznaniu oraz w Kancelarii Prezydenta RP. W pracy naukowej skupia się na prawie konstytucyjnym, prawie europejskim i prawach człowieka. Autor trzech książek traktujących o problematyce odpowiedzialności odszkodowawczej państwa wobec obywateli. Jest członkiem Stowarzyszenia Instytut Zachodni, Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego oraz Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Aktywnie działa społecznie. Był członkiem rad społecznych Ośrodka Rehabilitacyjnego dla Dzieci w Poznaniu-Kiekrzu oraz Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Poznaniu. Będąc zainteresowanym historią organizacji studenckich i akademickich, stworzył Archiwum i Muzeum Polskich Korporacji Akademickich. Wieloletni członek ZHP. Zna języki obce: angielski, niemiecki, rosyjski i francuski. Jego pasją jest wspinaczka wysokogórska – w latach 1998-2014 zdobył Koronę Ziemi.

Lekarz i naukowiec. Od wielu lat jest związany zawodowo z Uniwersytetem Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. W latach 1973-2006 był kierownikiem Katedry Histologii i Embriologii, a latach 1981-1984 pełnił funkcję prorektora Uczelni. W 2014 r. został wyróżniony przez Senat Uczelni Złotym Laurem Uniwersyteckim.

Obszarami zainteresowania naukowego profesora są histologia, embriologia, biologia komórki i endokrynologia doświadczalna. Jest autorem prac i monografii w tych dziedzinach. Jest członkiem komitetów i komisji Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności oraz członkiem rad redakcyjnych czasopism naukowych, a także towarzystw naukowych. W latach 1983-1989 pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Histochemików i Cytochemików, a od 2001 r. jest jego członkiem honorowym. Jest członkiem rady Fundacji Biologii Komórki i Biologii Molekularnej, której jest współfundatorem. Jest również członkiem Komisji Bioetycznej Wielkopolskiej Izby Lekarskiej. Był promotorem doktoratu honoris causa Wandy Błeńskiej.

Angażuje się także w działalność społeczną i dobroczynną. W latach 1974-1981 był prezesem PCK w Akademii Medycznej w Poznaniu. W 2016 r. Fundacja Pomocy Humanitarnej „Redemptoris Missio” wyróżniła profesora Łukaszyka medalem „Tym, którzy czynią dobro”.

Wanda Maria Błeńska, bo tak brzmi jej pełne nazwisko urodziła się 30 października 1911 roku w Poznaniu. Po ukończeniu toruńskiego gimnazjum, rozpoczęła studia w latach 1928-1934 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Na wojnie pracowała w wojskowych szpitalach w Gdyni i Toruniu. Po zakończeniu konfliktów zbrojnych, ukończyła kurs medycyny tropikalnej w Hamburgu i Liverpoolu. To właśnie tam poznała Ojca Robinsona ze Zgromadzenia Białych Ojców, który wskazał jej misję w Fort Portal (Uganda). Dzień 19 lutego 1951 roku przyniósł jej możliwość wyjazdu do Ugandy. Kiedy wreszcie spełniło się jej marzenie z dzieciństwa, wówczas napisała w swoim pamiętniku: "Zgasła radość z przyjazdu do Ugandy (...). Boję się obcych ludzi i pracy, i tej odpowiedzialności". W kwietniu 1951 roku oficjalnie zostaje lekarzem w skromnym leprozorium sióstr franciszkanek w Bulubie. Doktor Błeńska postanawia, że podczas badania pacjentów nigdy nie będzie używała ochronnych rękawiczek przekonana, że chorzy nie mogą wyczuwać strachu lub obrzydzenia u lekarza. Po siedmiu latach pracy na misji w jej dzienniku czytamy: "Myślę z wdzięcznością dla Boga za tyle szczęścia i błogosławieństwa w życiu i pracy. Czuję się taka szczęśliwa w tej chwili... Mam jedną gorącą prośbę na nowe siedmiolecie - żebym nigdy nikomu nie wycisnęła łzy (...). Zaglądam do dzienniczka sprzed siedmiu lat. Wówczas modliłam się, żeby nie dostać trądu. Dziś o tym nie myślę". Przez te lata, które doktor Błeńska spędziła na misji, zdążyła otrzymać od chorych nowe imię, Dokta.

Po czterdziestu trzech latach spędzonych na misji, dr Błeńska wraca do Polski w 1992 roku. Od wyjazdu z Buluby jeszcze dwukrotnie odwiedziła Ugandę. Pierwszy raz w roku 1993 podczas pielgrzymki Jana Pawła II do Afryki, a drugi raz rok później z okazji 60-lecia istnienia leprozorium, które dzięki niej stało się znanym na całym świecie Centrum Leczenia Trądu. W 1993 roku przekazała hospicjum w ręce miejscowych lekarzy, którzy nazwali ten ośrodek na jej ceęść: "Maria Błeńska Training" (Ośrodek Szkoleniowy im. Marii Błeńskiej). Natomiast władze Ugandy przyznały jej honorowe obywatelstwo tego kraju. Dodatkowo nasze państwo odznaczyło ją Orderem Orła Białego. Następnie otrzymała trzy papieskie odznaczenia m.in. Pro Ecclesiae Pontifcae. Jubileuszowy 2000 rok przyniósł jej od dzieci Order Uśmiechu, zaś Akademia Medyczna w Poznaniu przyznała jej tytuł Honoris Causa. 19 października 2003 roku dr Wanda Błeńska podczas uroczystej Eucharystii, której przewodniczył poznański Arcybiskup Stanisław Gądecki została odznaczona Orderem św. Sylwestra. Z ust Poznańskiego Metropolity padły słowa, że zarówno bł. Matka Teresa z Kalkuty, jak i dr Wanda Błeńska "czynią dzieło misyjne czymś nadzwyczaj wyzywającym, ponieważ podejmują je ludzie, którzy nie cieszą się, ani też wielkim bogactwem, ani też wielkim zdrowiem, ale w swojej fizycznej kruchości wychodzą do innych w całości oparci na duchu Chrystusowym". Należy też dodać, że od czasów Jana Pawła II takie odznaczenie przyznawano tylko mężczyznom.

Ta nadzwyczaj skromna, religijna, pełna dobroci i życzliwości kobieta, pozornie sprawia wrażenie osoby kruchej i wątłej. Ale jest niezwykle energiczna. W swoim życiu nieraz spotkała Matkę Teresę, odwiedziła ją nawet w Indiach. Mimo wieku doktor Błeńska jest w znakomitej kondycji psychicznej i fizycznej.

Jest patronką Piątkowskiej Szkoły Uspołecznionej i Społecznej w Poznaniu i Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Niepruszewie. Doktor Błeńska jest jedną z inicjatorów powstania Fundacji Pomocy Humanitarnej „Redemptoris Misio” oraz członkiem honorowym Rady Fundacji.

Cieszę się, że powstała w Polsce Fundacja Pomocy Humanitarnej "Redemptoris Missio", która będzie kontynuować pomoc Misjom, z której korzystaliśmy przez tyle lat, pomoc od naszych drogich Przyjaciół Misji, za którą jesteśmy tak bardzo wdzięczni. Mam nadzieję, że Fundacja Pomocy Humanitarnej "Redemptoris Missio" spełni moje marzenie i będzie stanowiła zaplecze dla misyjnego Laikatu, dla tych, co sami zgłaszają się na misje, by nieść tam pomoc potrzebującym.

Profesor Jerzy Król w ocenie działalności dr Wandy Błeńskiej napisał:

"Na płaszczyźnie działalności społecznomisjonarskiej Dr Błeńska jest osobowością formatu Matki Teresy z Kalkuty (laureatki nagrody pokojowej Nobla), na płaszczyźnie leczenia trądu i poświęcenia się sprawie trędowatych jest osobą równą dr Schweitzerowi, uzyskując tytuł Matki Trędowatych. W dziedzinie profesjonalnej cieszy się prestiżem równym dr Brandtowi, i innych najwybitniejszych leprologów współczesnych. l...l Przy swoich wybitnych osiągnięciach i uznaniu dr Błeńska pozostaje osobą skromną, promieniującą wewnętrznym ciepłem, przyjazną i pomocną dla wszystkich, szczególnie tych najbardziej potrzebujących, unikającą rozgłosu..."

O. Marian Żelazek urodził się w 1918 roku w Palędziu pod Poznaniem. Swoje misyjne powołanie odkrył pierwszej klasie Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu, skąd po dwóch latach nauki przeniósł się do Gimnazjum Misyjnego w miejscowości Górna Grupa. W 1937 roku rozpoczął nowicjat w Chludowie pod Poznaniem, tam też trzy dni po wybuchu II wojny światowej złożył swoje pierwsze śluby zakonne. Z chwilą rozpoczęcia wojny zakończył się jeden z najszczęśliwszych okresów jego życia.

W styczniu 1940 roku Ojciec Marian został aresztowany przez Gestapo i wraz z grupą młodych werbistów uwięziony w Forcie VII w Poznaniu. Stąd wywieziono wszystkich do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie rozpoczął się dla Ojca Mariana nowy, pięcioletni nowicjat, w którym za bramami obozu oraz w kamieniołomach w Mathausen-Gusen poznał co oznaczają słowa: głód, cierpienie i śmierć. Paradoksalnie pobyt w Dachau umocnił jego misyjne powołanie, nauczył poświęcenia i prawdziwej miłości. Droga to była jednak nauka: z grupy 26 młodych werbistów aresztowanych wraz z Ojcem Marianem, wyzwolenia obozu doczekało się tylko dziesięciu.

Zaraz po wojnie O. Marian Żelazek otrzymał w Rzymie święcenia kapłańskie oraz dyplom ukończenia teologii i po miesięcznym pobycie w Polsce wyruszył do Indii, aby objąć swoją pierwszą placówkę misyjną w miejscowości Sambalpur wśród pierwotnej ludności stanu Orissa - Adibasów. Tam poświęcił się walce z analfabetyzmem i nauczaniu odrzuconych przez ówczesne społeczeństwo mieszkańców dżungli. Pod jego opieką znajdowało się 170 szkół podstawowych i 8 gimnazjów.

W 1968 roku O. Marian został proboszczem małej parafii w miejscowości Bondamunda, a na początku lat 70-tych rozpoczął nową działalność misyjną w jednym z największych i najświętszych sanktuariów Hinduizmu w Indiach - Świętym Mieście Puri.

Oprócz pracy pastoralnej Ojciec Marian zaczął udzielać pomocy materialnej chorym na trąd żebrakom. Wkrótce zajął się także ich leczeniem, rehabilitacją, edukacją i resocjalizacją: z jego inicjatywy powstał w Puri Ośrodek Leczenia Trędowatych z misyjnym szpitalem i przychodnią. W nowopowstałej "wiosce" godne warunki egzystencji znalazło ponad 800 chorych. Trędowaci zamieszkali w murowanych domach, otrzymali możliwość pracy w specjalnie utworzonych zakładach. Dla najbardziej potrzebujących wybudowano kuchnię miłosierdzia, a dla dzieci z rodzin trędowatych otwarto szkołę "Beatrix School", w której uczy się dziś ponad 800 uczniów. Z opieki O. Mariana korzystali nie tylko mieszkańcy wioski, ale wszyscy, którzy zwrócili się o pomoc do naszego misjonarza. Dzięki niemu dotknięci trądem  odzyskiwali nie tylko zdrowie, ale również godność i wiarę w ludzką solidarność.

Wizyta lekarzy i studentów Akademii Medycznej z Poznania w 1991 roku w prowadzonym przez O. Mariana ośrodku, przyczyniła się do powstania Fundacji Pomocy Humanitarnej "Redemptoris Missio".

Akademia Medyczna w Poznaniu w 2000 roku przyznała mu Medal im. Karola Marcinkowskiego "za zasługi w niesieniu pomocy charytatywnej i medycznej trędowatym". W roku 2002 zgłoszony został przez Ruch Solidarności z Ubogimi Trzeciego Świata Maitri jako oficjalny kandydat do Nagrody Nobla, w tym samym roku otrzymał statuetkę "Złotego Hipolita" - nagrodę Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. W 2005 r. otrzymał Honorowe Obywatelstwo Miasta Poznania. W roku 2005 otrzymał Nagroda imienia Sérgio Vieira de Melloo, przyznawaną przez Stowarzyszenie Willa Decjusza.

Wielki Misjonarz oddał swe bogate życie Bogu 30 kwietnia 2006 roku. Zaraz po śmierci zaczęto nazywać Ojca Mariana Man of God, Bapa (Father) of Poor In Puri. Ludziom odrzuconym dał wszystko, co mógł: dom, opiekę, przywrócił im godność, był ich ojcem. Bo to jest całe sedno jego pracy misyjnej - on był ojcem, dobrym ojcem, świętym ojcem w Puri.


Rada, Zarząd, Fundatorzy oraz Załoga Fundacji

Fundatorzy Fundacji:

Prof. dr hab. Zbigniew Pawłowski

Ks. dr  Ambroży Andrzejak

Dr n. med. Norbert Rehlis

Członkowie Zarządu:

Prezes Fundacji, p.o. Prezes Fundacji:  mgr Justyna Janiec-Palczewska

Prof. dr hab. med. Jerzy T. Marcinkowski

lic. Jacek Jarosz

dr med. Karolina Mrówka

mgr Ewelina Walkowiak

O. dr Marcin Wrzos OMI

Załoga Fundacji:

Koordynator Centrum Wolontariatu Fundacji:

Justyna Janiec-Palczewska

Koordynator ds. wysyłki pomocy humanitarnej:

Monika Pacholak

Koordynator biura: Sylwia Kubala

Asystent Zarządu: Jacek Jarosz

Członkowie Rady:

Prof. dr  hab. med.  Jerzy Stefaniak

Prof. dr hab. n. farm. Wanda Baer-Dubowska

Prof. dr hab. dr h.c. Zbigniew Pawłowski

Dr n. med. Norbert Rehlis

Dr n. przyr. Barbara Filipiak

Prof. dr hab. Katarzyna Łącka

Prof. dr hab. n. med. Andrzej Łukaszyk

Prof. dr hab. n. farm. dr n. hum. Anita Magowska

Prof. dr hab. med. Jerzy T. Marcinkowski

Dr nauk. farm. Arleta Matschay

Prof. dr hab. n. med. Grzegorz Oszkinis

Prof. dr hab. Krystyna Pecold

Lek. stom. Anna Tarajkowska

Dr Bartłomiej Wróblewski LLM Bonn

Prof. dr hab. Ryszard Żaba

Lek. stom. Konrad Rylski

Prof. dr hab. Jana Skrzypczak

Ks. dr Dawid Stelmach

 


25 lat Fundacji Pomocy Humanitarnej Redemptoris Missio

W

roku 1992 Fundatorzy podjęli trudną decyzję powołania Fundacji Redemptoris Missio. Metropolita Poznański ks. abp. Jerzy Stroba powiedział wówczas „nie wierzę, że wam to się uda, ale próbujcie”. Możemy powiedzieć po tak wielu latach, że mimo wszystko nam się udało stworzyć Fundację. Jej dokonania są szczegółowo opisane w pracy magisterskiej pani Moniki Boruckiej z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Ta wielopłaszczyznowa pomoc medyczna misjom, misjonarkom i misjonarzom to wspólna praca wielu ludzi dobrej woli i ogromny wysiłek organizacyjny. Stąd rocznica Fundacji to przede wszystkim święto tych wszystkich, którzy byli i są jej częścią i realizowali jej zadania statutowe. Za poświęcony czas, kreatywność i chęć niesienia pomocy misjom dziękujemy wszystkim pracownikom i wolontariuszom.

 

Fundacja nie mogłaby działać bez życzliwej pomocy Metropolity Poznańskiego ks. abp. Stanisława Gądeckiego, dyrektorów Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie, kolejnych Rektorów Uniwersytetu Medycznego i Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz wielu profesorów i nauczycieli akademickich. Składamy im gorące podziękowanie za wspieranie Fundacji. Fundacja, idąc z duchem czasu, stale poszukiwała i nadal poszukuje nowych dróg pomocy medycznej najuboższym w świecie. Uwrażliwiała ona środowisko akademickie i szkolne na ludzką biedę oraz zachęcała do bezinteresownego daru, jakim jest wolontariat. U wielu wolontariuszy, przyszłych lekarzy i pielęgniarek, zaszczepiony został obraz ludzi chorych i bezradnych w rozwijających się krajach misyjnych, wymagających naszej pomocy.


Kilkudziesięciu lekarzy i pielęgniarek – poprzez Fundację – znalazło satysfakcję zawodową podejmując się udzielania pomocy medycznej w krajach tropikalnych; niektórzy z nich wybrali medycynę tropikalną jako specjalizację. W oparciu o Klinikę Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu zorganizowano regularne szkolenie misjonarzy w zakresie medycyny tropikalnej i otoczono ich opieką medyczną. Zagadnienia medyczne, związane z misjami, zostały przedstawiane zainteresowanym przy wielu okazjach, na licznych spotkaniach, na kursach i na łamach Medicus Mundi Polonia.

Wszystkim sympatykom i sponsorom Fundacji bardzo gorąco i serdecznie dziękujemy za wparcie działań Fundacji, zapewniając, że staraliśmy się, aby nawet najmniejszy grosz nie został zmarnowany. Uzyskane fundusze rozliczyliśmy oferując poprzez misje pomoc medyczną i materialną setkom tysięcy biednych ludzi. Nasza działalność miała jeszcze jeden wymiar – wykazanie, że w kraju istnieje duże zrozumienie dla trudnej pracy misjonarek i misjonarzy i żywa chęć wsparcia ich wysiłków w udzielaniu pomocy ludziom najbiedniejszym. Zgodnie ze statutem, ich działalność została dokumentowana w licznych publikacjach i filmach Fundacji.

Na koniec życzymy, aby nasze dzieło było kontynuowane i wydawało coraz obfitsze owoce, bo pomoc medyczna misjom, misjonarkom i misjonarzom powinna być prowadzona tak długo, jak będą trwać misje i szerzyć się ludzka bieda.

Prof. dr hab. Zbigniew Pawłowski, fundator i redaktor MMP

Prof. dr hab. Jerzy Stefaniak, przewodniczący Rady Fundacji

 

 


Centrum Zdrowia Kiabakari

Dzięki pomocy Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP oraz  zaangażowaniu około 5 tysięcy Sympatyków Fundacji wybudowaliśmy jeden z najnowocześniejszych ośrodków zdrowia w regionie Mara. Zlokalizowany jest on z dala od innych placówek tego typu, co umożliwia nam dotarcie z pomocą do najuboższych mieszkańców okolicznych wiosek. Dysponujemy sprzętem medycznym, który w Tanzanii dostępny jest praktycznie wyłącznie w kilku największych miastach tego kraju, m.in. analizatorem hematologicznym, aparatem USG, maszyną do wykrywania wirusa HIV we krwi metoda ELISA, Dopplerem płodowym. Jako efektów długofalowych projektu, spodziewamy się znacznego ograniczenia umieralności niemowląt i umieralności okołoporodowej kobiet, zmniejszenia zapadalności na choroby możliwe do wyeliminowania dzięki szczepieniom ochronnym, zwiększenia wykrywalności chorób oraz zwiększenia możliwości ich leczenia dzięki dostępowi do profesjonalnego personelu i leków. Ośrodek zdrowia, to obiekt o powierzchni 733,70 metrów kwadratowych, wyposażony we wszystkie niezbędne sprzęty diagnostyczne, niezależne źródła energii elektrycznej i wody.

 

Zdolny jest przyjmować 150 pacjentów dziennie, co daje ponad 40 tysięcy rocznie.

Przedsięwzięcie na dobre zaczęło się w 2004 roku, kiedy to wolontariusze Salezjańskiego Wolontariatu Misyjnego z Krakowa rozpoczęli budowę obiektu. Potem był poważny zastrzyk finansowy ze strony MSZ, które w 2007 roku przekazało na rzecz Kiabakari 488 tys. zł. Samo ukończenie projektu zawdzięczamy przede wszystkim wielkiemu wysiłkowi ks. Wojciecha Kościelniaka, proboszcza tamtejszej parafii i lek. med. Gabrieli Majkut. Ważnymi momentami dla końcowej fazy przedsięwzięcia był dzień 16 grudnia 2007 roku, kiedy abp Mwanzy, Anthony Marala, poświęcił ośrodek w obecności

mieszkańców Kiabakari i okolicznych miejscowości, a również dzień 30 grudnia, gdy do ośrodka przyjechał pan Wojciech Bożek, ambasador RP w Tanzanii. Wtedy dokonało się uroczyste otwarcie, w którym uczestniczył również przedstawiciel lokalnych władz rejonu Mara, poseł Mkono. Miłym akcentem było otwarcie części Zdrowia Matki i Dziecka – Mother and Child Health (MCH) dokonane przez żonę i córkę polskiego ambasadora.

Dla Fundacji najważniejszym dniem okazał się jednak 18 stycznia 2008 roku. Tego dnia o godz. 8.00 miejscowy personel medyczny (2 pielęgniarki, dwóch laborantów, rejestratorka medyczna) i dwoje polskich lekarzy – Gabriela Majkut i Jakub Kowalczyk, rozpoczęli przyjmowanie pacjentów. Ta data oznaczała długo oczekiwaną finalizację projektu.

Z radością przekazujemy więc informacje o funkcjonowaniu ośrodka wszystkim Sympatykom Fundacji i z jeszcze większą patrzymy na to, jak potwierdza się jego racja bytu dla miejscowej ludności. Cieszy nas wsparcie merytoryczne Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu i wsparcie ze strony niemieckiej organizacji pozarządowej Action Medeor, które pozwoliło na zakup leków.

Pier Giorgio Frassati Dispensary jest ciągle rozwijającym się ośrodkiem. Obecnie zatrudnia dwóch clinical officerów, dwóch laborantów, trzy pielęgniarki oraz cztery osoby personelu niższego. W ramach współpracy z District Medical Office (DMO) ośrodek prowadzi Mother and Child Health (MCH) Clinic. Do tej pracy została oddelegowana jedna pielęgniarka, którą zatrudnia biuro DMO w Musomie.

Od 27 lutego 2009 roku wolontariusze i pracownicy ośrodka rozpoczęli także pracę w ramach kliniki wyjazdowej w wioskach, w których nie ma placówek ochrony zdrowia w rejonie Mara. Każdorazowo podczas jednodniowego wyjazdu pomoc otrzymuje około 35 do 55 osób i ponad 40 matek z dziećmi w ramach Mother and Child Health.

Na bazie ośrodka ma zostać rozwinięta współpraca Fundacji Pomocy Humanitarnej „Redemptoris Missio” i Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu z Weill Bugando Univercity College of Health Sciences.


Pozostałe informacje dot. Fundacji

   

nr 2 - rok 2017

nr 1  - rok 2017 nr 3 - rok 2016
nr 2 - rok 2016 nr 1 - rok 2016

nr 1 - rok 2015

nr 6 - rok 2014 nr 5 - rok 2014
nr 2 - rok 2014 nr 1 - rok 2014 nr 4 - rok 2013

nr 3 - rok 2013

nr 2 - rok 2013
nr 1 - rok 2013

nr 4 - rok 2012

nr 3 - rok 2012

nr 2 - rok 2012

nr 1 - rok 2012 

Kwartalnik Medicus Mundi Polonia:
    nr 57/58 - rok 2017

nr 55/56 - rok 2016

nr 53/54 - rok 2016

nr 51/52 - rok 2015 nr 49/50 - rok 2014 nr 48 - rok 2014 nr 47 - rok 2013

nr 46 - rok 2013

nr 44/45 - rok 2013 nr 43 - rok 2012 nr 42 - rok 2012 nr 40/41 - rok 2012

nr 38/39 - rok 2011

nr 36/37 - rok 2011 nr 34/35 - rok 2010 nr 32/33 - rok 2010 nr 30/31 - rok 2009

nr 28/29 - rok 2009

nr 28 - rok 2009 nr 26/27 - rok 2008 nr 24/25 - rok 2008 nr 22/23 - rok 2007/08

nr 21 - rok 2007

nr 19/20 - rok 2006 nr 17/18 - rok 2005/06 nr 16 - rok 2005 nr 15 - rok 2004

nr 14 - rok 2004

nr 12/13 - rok 2004 nr 11 - rok 2003 nr 10 - rok 2003 nr 8/9 - rok 2002

nr 6/7 - rok 2002

nr 5 - rok 2003 nr 4 - rok 2002 nr 3 - rok 2001 nr 2 - rok 2001

nr 1 - rok 2001

 

Rok 2016:
 
 
Rok 2015:
   
Rok 2014:
 

Sprawozdanie finansowe:

Sprawozdanie merytoryczne:

 

Sprawozdanie finansowe:

Sprawozdanie merytoryczne:

 

Sprawozdanie finansowe:

Sprawozdanie merytoryczne:

 
Rok 2014:
 
 
 
Rok 2013:

 

 

 

Rok 2012:
 

Sprawozdanie finansowe:

Sprawozdanie merytoryczne:

 

Sprawozdanie finansowe:

Sprawozdanie merytoryczne:

 

Sprawozdanie finansowe:

Sprawozdanie merytoryczne:

Medici con L'Africa CUAMM - Collegio Universitario Aspiranti Medici Missionari w Padwie

Od 2007 r. Fundacja jest uczestnikiem projektu "Equal Opportunities for Health: Action for Development", koordynowanego przez padewskie Medici con L'Africa CUAMM, a finansowanego przez Unię Europejską.

  Pozostałymi partnerami projektu są medyczne instytucje naukowe z Włoch: Katedra Zdrowia Publicznego Uniwersytetu we Florencji, Katedra Medycyny i Zdrowia Publicznego Uniwersytetu w Bolonii, Katedra Zdrowia Środowiskowego i Publicznego Uniwersytetu w Turynie, Katedra Medycyny Wewnętrznej i Specjalistycznej Uniwersytetu w Katanii, Katedra Medycyny Eksperymentalnej i Środowiskowej oraz Biotechnologii Medycznych Uniwersytetu w Milano, Instytut Pediatrii IRCCS Burlo Garofolo w Trieście, National Observatory of Pediatrics, Padua College of Nurses, Healthcare Assistants and Children Supervisirs, Italian Observatory on Global Health, Doctors with Africa Supporting Groups, a także Nuffield Centre for International Health & Development Uniwersytetu w Leeds, Instytut Medycyny Tropikalnej Uniwersytetu w Anvers w Belgii, Wydział Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu w Nkozi w Ugandzie. Ponadto w projekcie uczestniczą: Italian Secretariat of Medicine Students, Padua Hospital Authority, Padua Medical Association, Action Medeor i Medicus Mundi Spain.

Celem projektu jest zwiększenie w Europie społecznego poparcia dla strategii "global health" i "health equity" jako prowadzącej do poprawy relacji między bogatymi krajami Północy a ubogimi Południa. W ocenie CUAMM, pomijanie globalnego wymiaru opieki zdrowotnej w programie studiów lekarskich i innych związanych z opieką zdrowotną rzutuje niekorzystnie na narodową i międzynarodową politykę w zakresie zdrowia.

Projekt jest adresowany do studentów i grona nauczającego uczelni medycznych oraz do pracowników systemu opieki zdrowotnej. Zmierza do zwiększenia świadomości i poprawy jakości akademickiego kształcenia w zakresie zdrowia międzynarodowego i globalnego, a także przygotowuje do stawienia czoła tym wyzwaniom globalizacji, które wywierają negatywny wpływ na zdrowie całych populacji.
Wymiernym rezultatem projektu powinna być intensyfikacja kształcenia przeddyplomowego w zakresie "global health" i "health equity", a także wprowadzenie do programów kształcenia w tym zakresie najnowszych danych i wykształcenie takich pracowników opieki zdrowotnej, którzy byliby świadomi potrzeby międzynarodowych działań na rzecz zdrowia w krajach najuboższych.

 

Organizując wyjazdy do krajów misyjnych nasi wolontariusze zdobywają nie tylko wiedzę na temat egzotycznych kultur i krajobrazów, ale przede wszystkim poznają zagrożenia związane z podróżowaniem do krajów strefy tropikalnej. Pracując z chorymi poszerzają swoją wiedzę na temat medycyny podróży i pogłębiają świadomość o roli profilaktyki w zapobieganiu groźnych dla życia schorzeń. W oparciu o długoletnie doświadczenie i rzetelną wiedzę personelu Kliniki Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych w Poznaniu  oraz praktykę wolontariuszy Fundacji Redemptoris Missio dzielimy się z Państwem przydatnymi linkami i podstawowymi poradami dotyczącymi poprawnego przygotowania pod względem profilaktyki panujących tam chorób.

 

Gdzie szukać informacji:

Strona internetowa prowadzona przez Zakład Epidemiologii i Medycyny Tropikalnej Wojskowego Instytutu Medycznego w Gdyni. Znajdą tu Państwo opis objawów, sposobów zapobiegania i leczenia licznych chorób tropikalnych. W przejrzysty sposób ukazano również obszary występowania poszczególnych jednostek chorobowych. Instytut Medyczny wylicza obowiązkowe szczepienia dla niemal każdego kraju świata. Dodatkowo na medycynatropikalna.pl można zapoznać się z ponad setką tematycznych artykułów naukowych oraz licznymi fotorelacjami z egzotycznych rejonów świata.

http://www.medycynatropikalna.pl

 

Oficjalny portal Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Zawiera na bierząco aktualizowaną bazę zagrożeń występujących w poszczególnych krajach. Na stronie znajdują się informacje o epidemiach, innych zagrożeniach zdrowotnych, konfliktach zbrojnych, ryzyku wystąpienia ataków terrorystycznych, klęskach żywiołowych itp. Ponadto można tu zapoznać się z wymaganiami wizowymi i formalnymi podróżowania w różne rejony świata. MSZ proponuje również skorzystanie z kilku internetowych narzędzi zwiększających bezpieczeństwo i komfort podróży.

http://www.msz.gov.pl/pl/informacje_konsularne/ostrzezenia/

 

Portal Światowej Organizacji Zdrowia dostępny w sześciu wersjach językowych: arabskiej, chińskiej, angielskiej, francuskiej, rosyjskiej i hiszpańskiej. Można odnaleźć tutaj publikacje i wiadomości dotyczące zagrożeń zdrowotnych w krajach tropikalnych oraz zapoznać się z newsami z zakresu chorób tropikalnych i medycyny podróży.

http://www.who.int/topics/tropical_diseases/en/

 

Anglojęzyczna strona internetowa Centrum Kontroli i Prewencji Chorób w Atlancie. Znajdują się tu liczne informacje z zakresu zdrowia publicznego. Na portalu można znaleźć dane dotyczące zarówno chorób tropikalnych, sezonowych i przenoszonych drogą płciową, jak i  schorzeń nie związanych z medycyną podróży.  

http://www.cdc.gov/

 

Aktualizowana platforma internetowa umożliwiająca podróżującym uzyskanie informacji dotyczących zagrożeń zdrowotnych w międzynarodowym ruchu turystycznym, medycznego przygotowania dla wyjeżdżających do krajów tropikalnych i subtropikalnych w tym także osób niepełnosprawnych, po transplantacjach, z cukrzycą, kobietom ciężarnym lub podróżujących z małymi dziećmi. Raport zawiera także informacje o lokalizacji Certyfikowanych Gabinetów Medycyny Podróży prowadzonych przez lekarzy zrzeszonych w Krajowej Sieci Gabinetów Podróży współpracujących z WCMP w Poznaniu.

www.raport.medtrop.pl

 

Specjalistyczna opieka medyczna.

W Polsce znajdują się trzy wysokospecjalistyczne ośrodki zajmujące się leczeniem chorób tropikalnych. Ośrodki są w pełnej gotowości do przyjęcia chorych powracających z krajów strefy międzyzwrotnikowej.

Klinika Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych w Poznaniu:

http://www.spsk2.pl/index.php/pl/struktura-szpitala-fp/oddzialy/oddzial-kliniczny-chorob-tropikalnych-i-pasozytniczych

 

Uniwersyteckie Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni:

http://www.ucmmit.gdynia.pl/

 

Certyfikowane Centrum Medycyny Podróży Wojewódzkiego Szpitala Zakaźnego w Warszawie

http://www.zakazny.pl/


Wsparcie Fundacji

Podaruj 1% podatku

Nasi lekarze, pielęgniarki i położne niosą pomoc najuboższym mieszkańcom świata. Wysyłamy leki, środki opatrunkowe do misyjnych szpitali i ośrodków zdrowia. Pomagamy cierpiącym i chorym. Wspomóż nasze dzieło.

Wystarczy wpisać w formularzu PIT w odpowiednie rubryki  nazwę Fundacji Pomocy Humanitarnej  „Redemptoris Missio”, nasz numer KRS 0000039129 oraz kwotę 1% od podatku dochodowego. Serdecznie dziękujemy!

program do pit - darmowy


W 2015 roku dzięki kwotom przekazanym w ramach 1% udało nam się zgromadzić

91.030 zł i 53 gr.

Środki przeznaczone zostały na:

  • wsparcie finansowe szkoły w Ngaoundaye (RŚA) w ramach akcji Adopcja Szkoły
  • finansowanie edukacji najuboższych dzieci w Kamerunie w ramach akcji Adopcja na Odległość
  • rozwój podstawowej opieki stomatologicznej na terenie misji Abong-Mbang w Kamerunie w ramach akcji Dentysta w Afryce
  • zapewnienie podstawowej opieki kardiologicznej w krajach globalnego południa w ramach akcji Kardiolog w Afryce
  • wsparcie finansowe szpitala św. Rafała w Ntamugendze (Demokratyczna Republika Konga).
  • wsparcie finansowe hospicjum w Kabudze (Rwanda).
  • wysyłkę 1620 paczek z pomocą humanitarną do ośrodków misyjnych, szpitali i przychodni w:
  • Etiopii, Rwandzie, Tanzanii, Kongo, Zambii, Kenii, Burundi, Kosowie, Indiach, Indonezji, Gabonie, Czadzie, Nepalu, Republice Środkowej Afryki, Kazachstanie, Senegalu, Jamajce, Meksyku, Boliwii oraz na Madagaskarze, Papui Nowej Gwinei, Ukrainie i Białorusi
  • wysyłkę kontenera z pomocą humanitarną do Kamerunu i RŚA
  • zabezpieczenie środków na wyjazd lekarzy do Nepalu i Kamerunu w 2016 roku (28 000 zł) 

 

Przekaż darowiznę na:

  • działalność statutową Fundacji (dopisek: Pomoc medyczna)
  • bieżące Akcje Fundacji (dopisek z nazwą Akcji)
  • druk i wysyłkę kwartalnika „Medicus Mundi Polonia” (dopisek MMPolonia)

Fundacja Pomocy Humanitarnej Redemptoris Missio, ul. Grunwaldzka  86, 60-311 Poznań

nr konta: 09 1090 2255 0000 0005 8000 0192, (swift: WBKPPLPP) 

lub w formie przelewu online:


Współpraca dla Firm

Firmom, które wsparły działalność Fundacji, bądź poszczególne jej Akcje oferujemy status Przyjaciela Fundacji. O współpracy z Przyjaciółmi Fundacja informuje przez:

  • wysłanie pisemnego podziękowania dla Firmy,
  • umieszczenie informacji o współpracy, logo firmy wraz z linkiem do strony internetowej Firmy na stronie internetowej Fundacji,
  • umieszczenie informacji o współpracy na ulotkach, plakatach i materiałach promocyjnych Fundacji i poszczególnych Akcji,
  • podawanie informacji o współpracy w mediach,
  • wyrażenie zgody na wykorzystanie przez Firmę – Przyjaciela w czasie trwania współpracy logo Fundacji wraz z informacją o wsparciu w materiałach reklamowych, kampaniach reklamowych  i kanałach informacyjnych Firmy.

 

Zostań Wolontariuszem

Skontaktuj się z nami lub po prostu przyjdź do Centrum Wolontariatu Fundacji w podziemiu domu parafialnego przy ul. Grunwaldzkiej 86 w Poznaniu. Przyda się każda para rąk. Więcej informacji w "Dziale Wolontariat"

Siłą Fundacji są Wolontariusze, to na nich opiera się nasza działalność i to oni są naszymi ambasadorami w swoim środowisku. Bez nich nie bylibyśmy w stanie pomagać tylu potrzebującym. 


Dla Lekarzy

Lekarze Fundacji docierają w najdalsze zakątki świata. Swoją pracą i umiejętnościami służą najbiedniejszym pacjentom misyjnych szpitali. Niektórzy z nich pracują w ramach programu Polska Pomoc realizowanym wspólnie z Ministerstwem Spraw Zagranicznych RP, inni jako wolontariusze Fundacji.

Jeśli chcesz zostać jednym z nich wypełnij Formularz i skontaktuj się z nami.  Dane kontaktowe - Dział "Kontakt"